No nie da się ukryć, że bogactwem treści strona ta nie grzeszy... Zresztą formy tak samo... Przynajmniej widać, że ma się wprostproporcjonalnie do zawartosci głowy autorki... Płakać nie będę. Głównie o to chodzi, żeby sobie życie ułatwić i innym przy okazji też jednak głównie sobie. Matką Teresą nie jestem i nie robię nic bezinteresownie. Po kilku "padach" przeglądarek tudzież systemu, stwierdziłam, że dobrze byłoby mieć jakieś miejsce niezależne od mojego komputera gdzie będą wszystkie linki potrzebne mi do szczęścia, żebym nie musiała googlować później w ich poszukiwaniu w razie jakiejś awarii.

tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu tekst tekst tekst całe mnóstwo tekstu

próba literek : ś ć ń ż ź ą ę ó ł lol

"Mniej wiecej do trzeciego roku życia kochanie wszystkich zwierzat jest dla nas naturalne, niemal odruchowe. Gdy pewnego dnia na naszym talerzu laduje kawałek mięsa, który już niczego nie udaje - nie wiemy, skad się wział. Nie bylismy bowiem swiadkami zabijania. Dowiadujemy się, że to kawałek cielaczka, swinki albo kurczaczka. Czy to znaczy, że to zwierzatko zostało zabite? – pytamy. W odpowiedzi słyszymy, że wprawdzie kurczaczek, cielaczek albo swinka zostały zabite ale to były inne swinki, cielaczki, kurczaczki - nie te znajome, które tak szczerze kochamy. Tak wyglada pierwsza lekcja podwójnej moralnosci, która potem pomaga nam wzniecać wojny i zabijać tych, których nie znamy."

Wojciech Eichelberg